Zaangażowanie interesariuszy Podręcznik

Spread the love

Wstęp

Celem projektu AENEAS jest stać się projektem referencyjnym w dziedzinie urbanistyki
mobilność w starzejących się społeczeństwach. Zrzeszenie czołowych europejskich graczy w dziedzinie starszych
mobilności ludzi, AENEAS poprawi atrakcyjność zrównoważonego transportu i będzie
przyczynić się do przesunięć modalnych w kierunku energooszczędnych środków transportu wśród pokolenia
50+. Większość dotychczasowych inicjatyw obejmujących tematykę starzenia się społeczeństw i transportu miała:
badawczym i raczej nastawiony na dostępność i infrastrukturę. W przeciwieństwie do tych
projektów, AENEAS opracuje konkretne miękkie środki, które zostaną podjęte przez innych Europejczyków
miasta i gminy. Zapewniając szeroki zakres działań, wszystkie te lokalne środki będą:
rozwiązać jeden wspólny problem: w jaki sposób alternatywy dla prywatnego samochodu mogą pasować do osób starszych?
wymagania i jak zmotywować seniorów do ich stosowania? W AENEAS miasta:
Donostia-San Sebastián, Kraków, Monachium, Odense, Salzburg i ich wsparcie
organizacje wdrożą również konkretne środki na miejscu.

Dla partnerów stało się jednak jasne, że należyte zaangażowanie interesariuszy jest kluczowe
odnieść sukces. Należy wziąć pod uwagę, że osoby starsze są nieco niechętne
klasyczne narzędzia marketingu i podnoszenia świadomości. Naprawdę muszą być osobiście
adresowane i zaangażowane w zmiany zachowań, które mają zostać osiągnięte. Z drugiej strony,
mnożniki, takie jak stowarzyszenia starszych obywateli, mogą pomóc przełamać lody, podczas gdy inne
zainteresowane strony mogą nie być świadome roli, jaką odgrywają w codziennej mobilności osób starszych.

Projekt MESsAGE (State of the Art, s.58, 2007) opisał korzyści płynące z:
zaangażowanie interesariuszy w następujący sposób (z czym AENEAS zgadza się): „Z pragmatycznego punktu”
z punktu widzenia, główną korzyścią z uczestnictwa obywateli jest to, że tworzy ono szerokie poparcie, które
zwiększa akceptację i zasadność planów politycznych. Czyniąc obywateli odpowiedzialnymi za
osiągniętych wyników, można uniknąć oporu wobec wprowadzonych decyzji. Oni by
lepiej zrozumiesz potrzebę realizacji określonego projektu i być może chętniej ją zaakceptujesz
kompromisy. Może też zmniejszyć brak zaufania do instytucji rządowych”.

Podręcznik zaangażowania interesariuszy AENEAS ma na celu zachęcenie organizacji:
którzy nie są zaznajomieni z zaangażowaniem interesariuszy, aby wypróbować niektóre narzędzia i
technik we własnych projektach. Ponieważ w tej dziedzinie wykonano już znakomitą pracę, to
dokument w dużej mierze opiera się na tych doświadczeniach, skupiając się jednak na osobach starszych i
odpowiednich interesariuszy. Więcej informacji można znaleźć w zaleceniach pod adresem
koniec tego podręcznika.

Kim są interesariusze?
Definicja

Interesariusze są podmiotami, które mają określony interes – wyartykułowany lub nie – w rozwoju
(transportowej) polityki lub środka. Oznacza to szeroki wachlarz organizacji publicznych i prywatnych
(władze, uczelnie, izby, stowarzyszenia, przedsiębiorstwa itp.), osoby fizyczne (eksperci,
politycy), media, a także obywatele. Interesariuszami mogą być organizacje lub osoby fizyczne.

Skuteczność i skuteczność realizacji danej polityki w dużej mierze zależy od:
poziom porozumienia pomiędzy zainteresowanymi stronami, co sprawia, że ​​współpraca
konieczny warunek sukcesu.

Dla niektórych z tych aktorów współpraca jest z pewnością codzienną praktyką, a częściowo także
regulowane m.in. między agencjami samorządowymi. Biorąc jednak pod uwagę zakres
interesy przywołane powyżej od razu widać, że tak naprawdę wielu ważnych interesariuszy jest
niezaangażowani (lub jedynie marginalnie) w proces opracowywania i wdrażania polityki. Na
jednocześnie, nawet zaangażowane podmioty często faktycznie pracują przy równoległym wdrażaniu polityki
procesy bez osiągnięcia pożądanej współpracy dotyczącej wspólnego tematu polityki, np.
transport. Szczególnie interesujące są zatem wszelkie formy współpracy, które wyraźnie przekraczają
powszechna praktyka, wykazująca jedną lub kilka z następujących cech:

1. Dobrowolny udział zainteresowanych stron (sektorowych, administracyjnych)
Granic;
2. Szerokie zaangażowanie obywateli i społeczeństwa obywatelskiego;
3. Zaangażowanie organizacji sektora prywatnego; i/lub
4. Innowacje instytucjonalne, wykraczające tym samym poza wymogi prawne lub proceduralne.

Rosnąca troska o współpracę interesariuszy, która łączy wszystkie cztery cechy
reprezentuje powszechny trend w miastach europejskich, chociaż wciąż jest wiele do nauczenia się i
pilnie potrzebne są bardziej praktyczne doświadczenia (Wolfram, 2003